کاغذ کاهی

و آوای گرم فرهادم ٬ در صخره های شکسته بیستون ...

من هرگز به لیلی نخواهم رسید و طنینم ٬ تارهای زلف شیرین را نوازش نخواهد داد !

حتی اگر سالها بگذرد ... اسطوره می مانم !

p.s: از همه دوستانی که در پست قبل ٬ زحمت کشیدن و نظرشون رو درج کردن خالصانه سپاسگذارم .